Wykrywanie granicy faz

Do wykrywania granicy faz między niemieszającymi się cieczami, dostępne są dwie techniki: tłumienie ultradźwiękowe i ultradźwiękowa refrakcja. Tłumienie ultradźwiękowe to redukcja energii wiązki w obecnej postaci przenoszone przez ciecz. Lepkie ciecze, emulsje i ciecze z elementami ciał stałych mają generalnie wyższe tłumienie ultradźwiękowe niż klarowne ciecze o niskiej lepkości, takie jak woda. Gdy różnica tłumienia jest niewystarczająca, wzmocnienie może być wyregulowane tak, aby wiązka ultradźwięków przechodziła przez mniej tłumiącą ciecz, ale była zatrzymywana przez bardziej tłumiącą ciecz. Technika załamania służy do wykrywania poziomu, gdzie dwie niemieszalne ciecze mają podobne tłumienie. Kiedy czujnik skierowany jest pod kątem 10 stopni od poziomu, a poziom przejścia między dwoma cieczami znajduje się w szczelinie miedzy ramionami sondy, to odbierany sygnał jest bardzo mały. Czułość sondy można ustawić tak, aby kontroler uruchamiał przekaźnik, gdy odbierany jest niewielki sygnał.

Pomiar szlamu

Ciała stałe zawieszone w cieczy będą rozpraszać promienie ultradźwiękowe, powodując tłumienie. To tłumienie zależy od rozmiaru i charakteru cząstek. W przypadku typowych osadów ściekowych można zastosować ultradźwiękową sondę Novabo do wykrywania od 1% do 15% zawieszonych w nich ciał stałych. Często zdarzają się zawiesiny przemysłowe, takie jak drobnoziarniste gliny mierzące wagowo do 65% ciał stałych.